BanBye

Od lat 12Trzy Kolory: Niebieski – Kieślowski o Wolności, Stracie i Odrodzeniu (1993)

Go
Golden Era Cinema

135 Widzów

58 wyświetleń

Trzy Kolory: Niebieski to pierwszy film z trylogii Krzysztofa Kieślowskiego, który eksploruje temat wolności przez pryzmat osobistej tragedii. W tej poruszającej opowieści o żałobie, muzyce i samotności, bohaterka grana przez Juliette Binoche stara się odbudować swoje życie po tragicznej stracie. Niebieski to pełen emocji film o poszukiwaniu siebie i znaczeniu wolności wewnętrznej.

Komentarze

13
Dodajesz komentarz jako:
MF
Magenta Fanka11 mies. temu

Warto obejrzeć do końca, ogladałam ten film nie wiem ile już razy. Dla mnie to poezja, krecona kamerą, najlepszy film Kieślowskiego, a po nim - Czerwony, no i ta MUZYKA Preisnera, majstersztyk!!!!! No i pejzaże ludzkich emocji

MF
Magenta Fanka11 mies. temu

Pięknie dziękuję za jeden z najlepszych filmów współczesnego KINA !!!!!!!!

PM
Pszczółka Maja1 rok temu

Takich zboczonych obrzydliwości nie powinno być na BanBye.

MG
Marjan Gadzina1 rok temu

Mam mieszane odczucia. Gdybym nie słyszał, że to klasyk to bym sie nie zmuszał obejrzeć do końca. Ale niektóre sceny bardzo dobre i muzyka. Szczególnie scena przejeżdżania palcem po rękopisie przy kończeniu dzieła i muzyka w tle. Bardzo piękna scena. Aha, napisy to porażka.

PM
Pszczółka Maja1 rok temu

Fuj. Co takie obrzydliwe filmy robią na BanBye?

ML
Mariusz Lubecki1 rok temu

Zagadka. W całej trylogii ,, trzy kolory " występuje tzw. refren. Ten sam temat i ujęcie powtórzone w każdym z tych 3 filmów . Kto zgadnie, odnajdzie? 😀.

ML
Mariusz Lubecki1 rok temu

To dobry film. Choć niestety w tle ,,jednoczenie Europy " ale wtedy w 1993 nie miało to jeszcze postaci dzisiejszej Sodomy i Gomory (przynajmniej tu w Polsce). Dla mnie najmocniejszą stroną kina Kieślowskiego jest muzyka Preisnera. List do Koryntian św Pawła śpiewany przez wielki polski sopran Elżbietę Towarnicką przyprawia o prawdziwe dreszcze na plecach. Potężna patetyczna muzyka. Kino epickie w formie i liryczne w treści. Z pewnością wstyd nie znać będąc Polakiem.