Coś, co mnie odstręcza od pana Olszańskiego (i co za tym idzie - jego Kamratów) to jego antykatolicyzm. Jego umniejszanie znaczenia 966 roku, czyli daty chrztu Mieszka I i ślubu księcia z księżniczką czeską - Dobrawą może budzić tylko politowanie. To jest dość nieudolna próba przepisywania historii, tylko po to, żeby nie przyznać, że udokumentowane dzieje Polski zaczęły się od de facto jej chrztu. Stawia to pana Olszańskiego w jednym szeregu, np. z... herr "Oscarem" Donaldem Tuskiem, który w ostatnich dniach też ględził, że państwo polskie nie powstało (co najmniej) w 966 roku, lecz dopiero w 1025. Ciekawe, wobec tego, co to za państwo zawarło w 1018 roku, z Cesarstwem Rzymskim (czytaj: niemieckim), pokój w Budziszynie?... Co zaś do kościoła, tzw. narodowego. Mamy przykład, np. kościoła anglikańskiego i... wystarczy tej żenady... Przydałyby się też panu Wojciechowi Olszańskiemu pewne korepetycje z historii. Uwielbiany przez niego Bolesław Piasecki (fakt - wtedy bardzo młody) i jego RN-R Falanga, prze wojną, wprost opierały się na wzorach faszyzmu włoskiego, a w pewnym sensie nawiązywały też do niemieckiego narodowego socjalizmu. Nie wiem, czy rzeczywiście Bolesław Piasecki uratował po wojnie polskie całe(?!) duchowieństwo przed wywózką do ZSRR. Wydaje się to bardzo wątpliwe, żeby nawet władze stalinowskie miały takie zamiary. Jeśli jednak przyjmiemy, że to prawda, to ruscy musieliby by wywieść nie 3 tysiące, ale około 9 tysięcy polskich księży, bo tylu duchownych liczył Kościół Katolicki w Polsce tuż po II wojnie światowej. Tak - 9 tysięcy, mimo poważnych (a właściwie - zbrodniczych) prześladowań polskich duchownych w czasie okupacji hitlerowskiej.
