BanBye

Tam, w moim kraju, w dalekiej stronie / MARIA KONOPNICKA

Me
MetaVIBE

3 Widzów

28 wyświetleń · 1 rok temu

Tam, w moim kraju, w dalekiej stronie / MARIA KONOPNICKA Tam, w moim kraju, w dalekiej stronie Sto gwiazd zgaszonych stoi w koronie, Sto gwiazd zgaszonych nad polem stoi, Jak stu rycerzy w żelaznej zbroi. Tam, w moim kraju, w dalekiej stronie Sto serc gorących tęsknotą płonie, Sto serc gorących w piersi uderza Jak duch w żelazne blachy pancerza. Tam, w moim kraju, w dalekiej stronie Sto wichrów tętni przez puste błonie, Sto wichrów tętni przez szlak stepowy Jak stu rumaków w złote podkowy. A jak przeminie sto dni, sto nocy, Wstaną rycerze w serc żywych mocy, Wstaną rycerze, dosiędą konie, Zapalą gwiazdy w złotej koronie.

Komentarze

4
Dodajesz komentarz jako:
ZM
Zdzicha Maruda1 rok temu

Tiaaa. . . i to do takiej Japonii peregrynował wasz naczelny debil Dmowski, żeby pokrzyżować plany Piłsudskiego, którego brat zresztą jest tam cenionym kulturoznawcą. (W Japonii w wieku 70 lat zmarł Kazuyasu Kimura – wnuk Bronisława Piłsudskiego, wybitnego etnografa, badacza ludów Dalekiego Wschodu i starszego brata marszałka. Kimura utrzymywał kontakty z Muzeum Tatrzańskim w Zakopanem, którego zbiory tworzył jego dziadek - https://dzieje.pl/dziedzictwo-kulturowe/w-japonii-zmarl-kazuyasu-kimura-zwiazany-z-zakopanem-wnuk-bronislawa )

Edytowano

ZM
Zdzicha Maruda1 rok temu

"Nostalgia za Polską" - https://ameblo.jp/tank-2012/entry-12324447010.html "Nostalgia za Polską (Poland Nostalgia) to pieśń wojskowa z okresu Meiji, uwielbiana i śpiewana przez japońskich żołnierzy. Chociaż każdy z zaprezentowanych tutaj filmów przedstawia tę samą piosenkę, sposób ich śpiewania może sprawiać, że brzmią one zupełnie inaczej. Kiedy słyszę piosenkę „Poland Nostalgia”, przypomina mi się Fukushima Yasumasa, który samotnie przemierzył Syberię : Pieśń miała być Japończyków przestrogą i napomnieniem, że łatwo upaść, nawet gdy wcześniej było się potęgą: Gdym wreszcie znalazł wieś, szarą i posępną Spytałem, gdzież zaszedł i jak zwie się kraj Litością zdjęty dawnych słuchałem powieści O Polsce startej z wszystkich świata map. Tam widać ślady potężnego zamku Tu mur obronny został z dawnych lat Błyszczą się w ziemnym świetle słońca o zachodzie Nawet kukła lecąca smutnym kreśli cień. Zwykłe światu są chwała, zmierzch, rozkwit, upadek Znana to kolej rzeczy i porządek życia Ale aż takie zgliszcza i taką ruinę Sam nie wiem, czy kto widział nawet w mroku snów. — fragment w przekładzie Agnieszki Żuławskiej-Umedy pochodzi z: Historia stosunków polsko-japońskich 1904-1945, Ewa Pałasz-Rutkowska, Andrzej T.