BanBye
Wszystkie posty

Komentarze

2
Sz
Szept Śródziemia

cytat ze strony 168: "Jak zoptymalizować stan zdrowia mózgowo-jelitowego / Prosta droga do dobrego samopoczucia i optymalnego stanu zdrowia Zostań mistrzem wsłuchiwania się w odczucia jelitowe: Redukcja stresu metodami mindfulness może też ci pomóc w dotarciu do podświadomych odczuć oraz ograniczyć negatywny wpływ myśli i wspomnień na te stany uczuciowe. Taki rodzaj umysłowego skupienia pomaga łagodzić zaburzenia osi jelita-mózg. Medytację typu mindfulness opisuje się zwykle jako „nieoceniające skupienie na doświadczaniu chwili bieżącej”. By osiągnąć większe skupienie, musisz opanować trzy wzajemnie powiązane umiejętności: nauczyć się koncentrować i utrzymywać uwagę na teraźniejszości, podnieść swoją zdolność do regulacji emocji oraz zwiększyć samoświadomość. W normalnych okolicznościach większość sygnałów somatycznych, które docierają do naszego mózgu, nie zostaje świadomie odnotowana. Zasadniczym elementem medytacji mindfulness jest nauka coraz lepszego uświadamiania sobie tych doznań cielesnych, związanych między innym i z oddechem przeponowym oraz stanem układu pokarmowego. Dzięki lepszemu uświadamianiu sobie odczuć jelitowych towarzyszących dobrym i złym reakcjom jelit możesz lepiej regulować własne emocje. Zgodnie z wynikam i badań obrazowych mózgu, w tym wykonywanymi przez moją współpracowniczkę Kirsten Tillisch, medytacja oddziałuje na kluczowe rejony mózgu, które pozwalają na utrzymywanie uwagi, a także dokonywanie ocen wartościujących na temat otaczającego świata oraz zdarzeń zachodzących w naszym własnym organizmie. Prowadzi również do zmian strukturalnych w wielu obszarach mózgu, między innym i w tych związanych ze świadomością ciała, pamięcią, regulacją emocji, a także w anatomicznych połączeniach prawej i lewej półkuli. " koniec cytatu

Sz
Szept Śródziemia

początek cytatu z książki, od strony 53: " Organizm - inteligentny superkomputer W starożytnym Egipcie i Mezopotamii wierzono, że gnijąca w jelitach żywność wytwarza toksyny, które krążą następnie z krwią w organizm ie i wywołują gorączki, co prowadzi do chorób. W odniesieniu do takich przypadłości Papirus Ebersa, egipski traktat medyczny z XIV wieku p.n.e., podaje wskazówki do leczenia ponad dwudziestu schorzeń żołądka i jelit lewatywami, tak by „usunąć ekskrementy”. Starożytni Egipcjanie twierdzili, że naukę o samozatruciu oraz zdrowotnym oczyszczaniu jelit przejęli od boga Thota. Skłoniło to nawet faraona do powołania w hierarchii dworzan „strażnika odbytu”, którego obowiązkiem było aplikowanie królewskich lewatyw - oto jeden z pierwszych w historii dwuznacznych zaszczytów. Po drugiej stronie Morza Czerwonego, w starożytnej Mezopotamii, Sumerowie, członkowie najstarszej znanej nam cywilizacji ludzkiej, również stosowali lewatywy do rozprawiania się z chorobami. Podobnie czynili starożytni Babilończycy i Asyryjczycy, których tabliczki już z 600 r. p.n.e. zawierają wzmianki o lewatywach. Dalej na wschód, w Indiach, ojciec medycyny hinduskiej Sushruta wśród konkretnych zaleceń przedstawionych w sanskryckich traktatach medycznych tłumaczył, jak używać strzykawek, poszerzadeł i wziernika odbytniczego. Tradycja ta znalazła następców w specjalistach ajurwedy. Najważniejszą z pięciu ajurwedyjskich terapii odtruwających i oczyszczających było płukanie końcowego odcinka przewodu pokarmowego. Powszechnie stosowano również niruha basti, czyli lewatywę wzbogaconą medykamentam i w terapii takich schorzeń, jak zapalenie stawów, bóle kręgosłupa, zaparcia, zespół jelita drażliwego, zaburzenia neurologiczne oraz otyłość. Uzdrowiciele chińscy i koreańscy także upatrywali zagrożeń w nieczystych jelitach. Przepisywali lewatywy i płukanie okrężnicy, by zapobiegać szkodliwej „wewnętrznej wilgoci”, która ich zdaniem wywoływała m rowie problemów zdrowotnych, w tym podwyższony poziom cholesterolu, zespół przewlekłego zmęczenia, libromialgię, alergie i raka. Prekursorzy medycyny zachodniej mieli inne poglądy na to, jak samo zatrucie wpływa na ciało, jednak zgadzali się co do tego, że jest zdecydowanie szkodliwe. Lekarz z klasycznej Grecji, Hipokrates, znany do dziś z przysięgi lekarskiej nazwanej jego imieniem, udokumentował stosowanie lewatyw w leczeniu gorączek i innych zaburzeń zdrowotnych. Przypisuje mu się również autorstwo maksymy, iż wszelkie schorzenia biorą się z trzewi. Starożytni Grecy przejęli egipską myśl, jakoby gnicie pokarm u w jelitach uwalniało chorobotwórcze toksyny. Wyprowadzili z niej ideę czterech humorów, które należy wzajemnie zrównoważyć w celu zachowania zdrowia. Pogląd ten utrzymywał się przez całe średniowiecze. (...) " koniec cytatu. pytanie zachodzi tylko, kto jest mądrzejszy, czy my teraźniejsi czy starożytni...