PSALM 18 (17) Król dzięki czyni za zwycięstwo →⁜1 Kierownikowi chóru. Sługi Bożego, Dawida, który wypowiedział do Jahwe słowa tej pieśni, gdy go Jahwe wybawił z mocy wszystkich jego nieprzyjaciół i z ręki Saula. 2 Rzekł wtedy: Miłuję Cię, Jahwe, Mocy moja, →⁜3 Jahwe, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu, Boże mój, skało moja, na którą się chronię, tarczo moja, mocy zbawienia mego i moja obrono! →⁜4 Wzywam Jahwe, godnego chwały, i jestem wolny od moich nieprzyjaciół. →⁜5 Ogarnęły mnie fale śmierci, i zatrwożyły mnie odmęty, niosące zagładę; →⁜6 oplątały mnie pęta Szeolu, zaskoczyły mnie sidła śmierci. →⁜7 W moim utrapieniu wzywam Jahwe i wołam do mojego Boga; usłyszał On mój głos ze swojej świątyni, a krzyk mój dotarł do Jego uszu. →⁜8 Zatrzęsła się i zadrżała ziemia, posady gór się poruszyły, zatrzęsły się, bo On zapłonął gniewem. →⁜9 Uniósł się dym z Jego nozdrzy, a z Jego ust — pochłaniający ogień: od niego zapaliły się węgle. →⁜10 Naginał niebiosa i zstąpił, a czarna chmura była pod Jego stopami. →⁜11 Lecąc cwałował na cherubie, a skrzydła wiatru Go niosły. →⁜12 Przywdział mrok niby zasłonę wokół siebie, jako okrycie ciemną wodę, gęste chmury. →⁜13 Od blasku Jego obecności rozżarzyły się węgle ogniste. →⁜14 Jahwe odezwał się z nieba grzmotem, to głos swój dał słyszeć Najwyższy, →⁜15 wypuścił swe strzały i rozproszył wrogów, cisnął błyskawice i zamęt wśród nich wprowadził. →⁜16 Aż ukazało się łożysko morza i obnażyły się posady lądu od groźnej nagany Jahwe, od tchnienia wichru Twoich nozdrzy. →⁜17 Wyciąga [rękę] z wysoka i chwyta mnie, wydobywa mnie z toni ogromnej. →⁜18 Wyrywa mnie od przemożnego nieprzyjaciela, od mocniejszych ode mnie, co mnie nienawidzą. →⁜19 Napadają na mnie w dzień dla mnie złowrogi, lecz Jahwe jest dla mnie obroną, →⁜20 wyprowadza mnie na miejsce przestronne; ocala, bo mnie miłuje. dalsza część psalmu w linku: https://drive.google.com/file/d/1HIz-FSKgu-kkRfdFXxbAlDpehtTu4w2r/view
Wszystkie postySz
172
Komentarze
0Nikt jeszcze nie skomentował tego posta.