BanBye
JP

Jan Piotr

Dołączono 8 miesięcy temu · 0 obserwujących

Otwórz post
JP

PAWEŁ PRZEMAWIA W AREOPAGU. Dzieje Apostolskie, rozdział 17, 22-34; Biblia Wujka 22 Paweł zaś stanąwszy wpośród areopagu, rzekł: Mężowie Ateńczycy! Widzę, że pod każdym względem jesteście wielce pobożni. 23 Chodząc bowiem i patrząc na posągi wasze, znalazłem też ołtarz, na którym było napisane: NIEZNAJOMEMU BOGU. Co więc, nie znając, chwalicie, to ja wam opowiadam. 24 Bóg, który uczynił świat i wszystko, co na nim jest, ten, będąc Panem nieba i ziemi, nie mieszka w przybytkach ręką uczynionych, 25 i nie jest obsługiwany rękami ludzkimi, jak gdyby czegoś potrzebował, gdyż sam daje wszystkim życie i tchnienie i wszystko. 26 I uczynił z jednego wszystek rodzaj ludzki, aby mieszkali po całej ziemi, naznaczywszy określone czasy i granice ich zamieszkania, 27 żeby szukali Boga, czy go może nie dosięgną albo nie znajdą; chociaż niedaleko jest od każdego z nas. 28 Albowiem w nim żyjemy, i ruszamy się, i jesteśmy, jak i niektórzy z waszych poetów powiedzieli: Jego bowiem i rodzajem jesteśmy. 29 Skoro więc jesteśmy rodzajem Bożym, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota, albo srebra, albo kamienia, albo do wytworu sztuki i myśli ludzkiej. 30 Bóg jednak patrząc z pobłażaniem na czasy tej niewiadomości, teraz oznajmia ludziom, aby wszyscy wszędzie pokutę czynili, 31 dlatego że postanowił dzień, w którym sądzić będzie świat w sprawiedliwości, przez męża, którego przeznaczył, i dał zapewnienie wszystkim, wskrzesiwszy go z martwych. 32 A usłyszawszy o zmartwychwstaniu, jedni wprawdzie się naśmiewali, drudzy zaś rzekli: Będziemy cię o tym słuchać innym razem. 33 Tak to Paweł wyszedł z pośrodka nich. 34 Ale niektórzy mężowie, przyłączywszy się doń, uwierzyli, między którymi i Dionizy areopagita, i niewiasta imieniem Damaris, i inni z nimi.

Skomentuj581
Otwórz post
JP

WYSŁUCHAJ, PANIE, GŁOS PROŚBY MOJEJ. Psalm 27; Biblia Wujka 1 Psalm Dawidowy. Do ciebie, Panie, będę wołał, Boże mój, nie milcz przede mną, abym nie stał się podobnym zstępującym do grobu, gdy będziesz milczał przede mną. 2 Wysłuchaj, Panie, głos prośby mojej, gdy się modlę do ciebie, gdy podnoszę ręce swe ku kościołowi twemu świętemu! 3 Nie pociągaj mnie razem z grzesznikami i nie zatrać mnie z czyniącymi nieprawość, którzy mówią o pokoju z bliźnim swoim, a zło jest w sercach ich! 4 Oddaj im według uczynków ich i według złości wymysłów ich; według spraw rąk ich oddaj im zapłatę ich! 5 Ponieważ nie zrozumieli spraw Pana i uczynków rąk Jego, zniszczysz ich, a nie zbudujesz ich. 6 Błogosławiony Pan, bo wysłuchał głos prośby mojej! 7 Pan pomocnik mój i obrońca mój; w nim nadzieję pokładało serce moje, i poratowany jestem; i zakwitło na nowo ciało moje, i ochotnie wysławiać Go będę. 8 Pan mocą ludu swego i obrońcą zbawiennym pomazańca swego. 9 Zbaw lud twój, Panie, a błogosław dziedzictwu twojemu, i rządź nimi i wywyższaj ich aż na wieki!

Skomentuj477
Otwórz post
JP

PRACA W TESALONICE I BEREI. Dzieje Apostolskie, rozdział 17, 1-16; Biblia Wujka 1 Przyszedłszy zaś Amfipol i Apolonię, przyszli do Tesaloniki, gdzie była synagoga żydowska. 2 Paweł też według zwyczaju wszedł do nich, i przez trzy szabaty rozprawiał z nimi z Pisma, 3 wykładając i dowodząc, że było potrzeba, aby Chrystus cierpiał i zmartwychwstał; i że ten Jezus jest Chrystusem, którego ja wam opowiadam. 4 A niektórzy z nich uwierzyli, i przyłączyli się do Pawła i Syli, a z prozelitów i z pogan mnóstwo wielkie, i niewiast znamienitych niemało. 5 Ale żydzi zdjęci zazdrością przybrawszy sobie z motłochu z niektórych złych ludzi, i uczyniwszy rozruch, podburzyli miasto; a naszedłszy dom Jazona, szukali ich, aby ich wyprowadzić przed pospólstwo. 6 A gdy ich nie znaleźli, powlekli Jazona i niektórych z braci do przełożonych miasta, wołając: Że ci co podburzają miasto, i tutaj przyszli, 7 których Jazon przyjął; i ci wszyscy występują przeciw dekretom cesarskim, powiadając, że jest inny król, Jezus. 8 I podburzyli pospólstwo i przełożonych miasta, którzy tego słuchali. 9 A otrzymawszy od Jazona i od innych porękę, puścili ich. 10 Bracia jednak zaraz w nocy wyprawili Pawła i Sylę do Berei, którzy przyszedłszy, weszli do synagogi żydów. 11 Ci zaś byli szlachetniejsi od tych, którzy są w Tesalonice, i przyjęli słowo z wszelką ochotą, codziennie badając Pismo, czy tak się rzeczy mają. 12 I przeto wielu z nich uwierzyło, i niewiast pogańskich znamienitych oraz mężów niemało. 13 A gdy się dowiedzieli żydzi w Tesalonice, że i w Berei opowiadał Paweł słowo Boże, przyszli i tam, judząc i podburzając pospólstwo. 14 I wtedy bracia zaraz wysłali Pawła, aby się udał nad morze; Syla zaś i Tymoteusz pozostali tam. 15 A ci, co odprowadzali Pawła, zawiedli go aż do Aten; a otrzymawszy od niego polecenie dla Syli i Tymoteusza, żeby jak najprędzej do niego przyszli, wyruszyli w drogę. 16 Gdy zaś Paweł czekał na nich w Atenach, oburzał się w nim duch jego, widząc miasto oddane bałwochwalstwu.

Skomentuj958
Otwórz post
JP

PAN ŚWIATŁEM I ZBAWIENIEM MOIM. Psalm 26; Biblia Wujka 1 Psalm Dawida, pierwej niźli był pomazany. Pan oświecenie moje i zbawienie moje, kogóż się bać będę? Pan obrońca żywota mego, kogóż się będę lękał? 2 Gdy się zbliżają przeciw mnie złoczyńcy, by pożreć ciało moje, nieprzyjaciele moi, którzy mię trapią, sami omdleli i upadli. 3 Choćby stanęły przeciwko mnie wojska, nie będzie się bało serce moje; choćby powstała przeciwko mnie bitwa, w tym ja nadzieję pokładać będę. 4 O jedno prosiłem Pana, tego szukać będę: abym mieszkał w domu Pańskim po wszystkie dni życia mego; abym patrzał na rozkosz Pańską i nawiedzał kościół jego. 5 Albowiem ukrył mię w przybytku swoim, w dni złe obronił mię w skrytości przybytku swego. 6 Na skałę podniósł mię, a teraz wyniósł głowę moją ponad nieprzyjaciół moich. Obszedłem i ofiarowałem w przybytku jego ofiarę radosną; będę śpiewał i psalm mówił Panu. 7 Wysłuchaj, Panie, głos mój, którym wołam do ciebie: zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mię! 8 Do ciebie mówiło serce moje, szukało cię oblicze moje; oblicza twego Panie, szukać będę! 9 Nie odwracaj oblicza twego ode mnie, nie odstępuj w gniewie od sługi twego! Bądź pomocnikiem moim, nie opuszczaj mnie i nie gardź mną, Boże zbawicielu mój! 10 Albowiem ojciec mój i matka moja opuścili mię, ale Pan przyjął mię. 11 Prawo postaw mi, Panie, w drodze twojej, i prowadź mię prostą ścieżką dla nieprzyjaciół moich! 12 Nie wydawaj mnie na wolę trapiących mię, albowiem powstali przeciwko mnie świadkowie fałszywi i kłamała nieprawość sobie. 13 Wierzę, iż oglądać będę dobra Pańskie w krainie żyjących. 14 Oczekuj Pana, mężnie czyń, i niech się wzmocni serce twoje, a czekaj na Pana!

Skomentuj750
Otwórz post
JP

PAWEŁ WYRZUCA DUCHA WRÓŻBIARSTWA. Dzieje Apostolskie, rozdział 16, 16-32; Biblia Wujka 16 A zdarzyło się, gdyśmy szli na modlitwę, że spotkała się z nami pewna dziewczyna, mająca ducha wróżby, która wróżeniem przynosiła wielki zysk panom swoim. 17 Ta chodząc za Pawłem i za nami, wołała, mówiąc: Ci ludzie są sługami Boga najwyższego; oni wam oznajmują drogę zbawienia. 18 A to czyniła przez wiele dni. Paweł zaś bolejąc, odwróciwszy się, rzekł duchowi: Rozkazuję ci w imię Jezusa Chrystusa, żebyś z niej wyszedł. I wyszedł tej samej chwili. 19 Ale panowie jej widząc, że znikła im nadzieja zysku, pojmawszy Pawła i Sylę, zaprowadzili ich na rynek do zwierzchności. 20 A oddawszy ich urzędnikom, rzekli: Ci ludzie niepokój sieją w mieście naszym, gdyż są to żydzi, 21 i opowiadają zwyczaje, jakich wolno nam przyjmować ani zachowywać, bo my jesteśmy Rzymianami. 22 I zbiegło się pospólstwo przeciw nim, a urzędnicy podarłszy na nich szaty, kazali ich siec rózgami. 23 A gdy im wiele ran. zadali, wtrącili ich do więzienia, nakazując stróżowi, aby ich pilnie strzegł. 24 On zaś otrzymawszy taki rozkaz, wsadził ich do wewnętrznego lochu, i zamknął im nogi w kłodę. 25 O północy zaś Paweł i Syla modląc się, chwalili Boga; i słuchali ich, którzy byli w więzieniu. 26 Lecz nagle powstało wielkie trzęsienie ziemi, tak iż poruszyły się fundamenty więzienia. I wnet otwarły się wszystkie drzwi, i rozwarły się pęta wszystkich. 27 Stróż zaś więzienia, gdy się obudził, i ujrzał drzwi więzienia otwarte, dobywszy miecza, chciał się zabić, mniemając, że więźniowie pouciekali. 28 Lecz Paweł zawołał głosem wielkim, mówiąc: Nie czyń sobie nic złego, bo jesteśmy tu wszyscy. 29 A zażądawszy światła, wszedł, i drżąc upadł do nóg Pawłowi i Syli; 30 i wyprowadziwszy ich z więzienia, rzekł: Panowie, cóż mam czynić, abym się zbawił? 31 Oni zaś rzekli: Wierz w Pana Jezusa, a będziesz zbawiony ty i dom twój. 32 I opowiedzieli mu słowo Pańskie i wszystkim, którzy byli w domu jego.

Skomentuj730
Otwórz post
JP

NIEWINNY ODWOŁUJE SIĘ DO SPRAWIEDLIWOŚCI BOŻEJ. Psalm 25; Biblia Wujka 1 Na koniec. Psalm Dawidowy. Osądź mię, Panie, bom chodził w niewinności twojej, a w Panu nadzieję mając, nie osłabnę. 2 Próbuj mnie, Panie, doświadczaj mnie, wypal nerki moje i serce moje! 3 Albowiem miłosierdzie twoje jest przed oczyma mymi i rozkochałem się w prawdzie twojej. 4 Nie siedziałem z gromadą ludzi fałszywych, a z czyniącymi bezprawie wchodzić nie będę. 5 Miałem w nienawiści zgraję złoczyńców, a z niepobożnymi nie zasiądę. 6 Umywam między niewinnymi ręce moje i obchodzę ołtarz twój, 7 Panie, aby słyszeć głos chwały i opowiadać wszystkie dziwy twoje. 8 Panie, umiłowałem piękność domu twego i miejsce mieszkania chwały twojej. 9 Nie trać z niezbożnymi, Boże, duszy mojej, a życia mego z mężami krwawymi, 10 w których ręku są nieprawości, prawica ich pełna jest podarków! 11 A ja chodziłem w niewinności mojej; odkup mię i zmiłuj się nade mną! 12 Noga moja stała na drodze prostej, w zebraniach będę cię chwalił, Panie!

Skomentuj568
Otwórz post
JP

SPRAWA OBRZEZANIA. MOWA ŚW. JAKUBA. Dzieje Apostolskie, rozdział 15, 13-29; Biblia Wujka 13 A gdy umilkli, odpowiedział Jakub, mówiąc: 14 Mężowie bracia, słuchajcie mię! Szymon opowiedział, jak Bóg po raz pierwszy wejrzał, aby spośród pogan wybrać lud imieniowi swemu. 15 I z tym się zgadzają słowa proroków, jak jest napisane: 16 „Potem się wrócę, i odbuduję przybytek Dawidowy, który upadł, a zwaliska jego znowu odbuduję, i postawię go, 17 aby reszta ludzi szukała Pana, i wszystkie narody, nad którymi wzywano imienia mojego, mówi Pan, który to czyni. 18 Znane jest od wieku i Panu dzieło jego.” 19 Dlatego ja sądzę; że nie trzeba niepokoić tych, którzy spośród pogan na wracają się do Boga, 20 ale napisać do nich, żeby się powstrzymywali od splugawienia przez bałwany i od porubstwa, i od rzeczy dławionych i od krwi. 21 Albowiem Mojżesz od dawnych czasów ma w każdym mieście takich, którzy opowiadają go w synagogach, gdzie w każdy szabat go czytają. 22 Wtedy spodobało się apostołom i starszym wraz z całym Kościołem, wybrać mężów spośród siebie, i posłać do Antiochii z Pawłem i Barnabą Judę, którego zwano Barsabą, i Sylę, mężów przedniejszych między braćmi, 23 i napisać przez nich: Apostołowie i starsi bracia, braciom z pogan, którzy są w Antiochii i w Syrii i w Cylicji, pozdrowienie. 24 Ponieważ słyszeliśmy, że niektórzy wyszedłszy od nas, którym tego nie poleciliśmy, zaniepokoili was słowami, wprowadzając zamęt w dusze wasze: 25 my zebrani wspólnie postanowiliśmy wybrać mężów, i posłać do was z najmilszymi naszymi, Barnabą i Pawłem, 26 ludźmi którzy oddali życie swoje dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa. 27 A przeto posłaliśmy Judę i Sylę, którzy także sami ustnie wam to samo powiedzą. 28 Zdało się bowiem Duchowi Świętemu i nam, aby nie nakładać na was więcej ciężaru nad to, co konieczne: 29 abyście się powstrzymywali od rzeczy bałwanom ofiarowanych i. od krwi, i od rzeczy dławionych i od porubstwa. Strzegąc się tych rzeczy, dobrze czynicie. Bywajcie zdrowi!

Skomentuj
Otwórz post
JP

PROŚBA O PRZEBACZENIE I OPIEKĘ. Psalm 24; Biblia Wujka 1 Na koniec. Psalm Dawidowy. Do ciebie, Panie, podniosłem duszę moją. 2 Boże mój, w tobie ufam, 3 niech nie będę zawstydzony i niech się nie śmieją ze mnie nieprzyjaciele moi! Albowiem wszyscy, którzy na ciebie czekają, nie będą zawstydzeni; niech będą zawstydzeni wszyscy nieprawość czyniący bez przyczyny! 4 Drogi twoje, ukaż mi, Panie, a ścieżek twoich naucz mię! 5 Prowadź mię w prawdzie twojej i naucz mię, boś ty jest Bóg, zbawiciel mój, i ciebie oczekiwałem przez wszystek dzień. 6 Wspomnij na miłosierdzie twoje, Panie, i na zmiłowania twoje, które są od wieku! 7 Grzechów młodości mojej i niewiadomości moich racz nie pamiętać; według miłosierdzia twego pomnij na mnie ty, dla dobroci twej, Panie! 8 Słodki i prawy Pan, przeto da zakon uchybiającym w drodze. 9 Poprowadzi cichych w rozsądku, nauczy skromnych dróg swoich. 10 Wszystkie drogi Pańskie są miłosierdziem i prawdą dla szukających testamentu jego i świadectw jego. 11 Dla imienia twego, Panie, bądź miłościw grzechowi mojemu, bo go jest mnóstwo! 12 Któryż jest człowiek, co się boi Pana? Zakon postawił mu na drodze, którą obrał. 13 Dusza jego w szczęściu przemieszkiwać będzie, a potomstwo jego odziedziczy ziemię. 14 Podporą jest Pan bojącym się go, i testament jego ma im być oznajmiony. 15 Oczy moje zawsze skierowane do Pana, albowiem on wyrwie z sidła nogi moje. 16 Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, bo sam jeden jestem i ubogi! 17 Udręczenia serca mego rozmnożyły się; wyrwij mię z utrapień moich! 18 Wejrzyj na uniżenie moje i na trudy moje, a odpuść wszystkie grzechy moje! 19 Patrz na nieprzyjaciół moich, że się rozmnożyli, a nienawiścią niesprawiedliwą nienawidzili mnie! 20 Strzeż duszy mojej, a wyrwij mię; niech nie będę zawstydzony, bo miałem nadzieję w tobie! 21 Niewinni i prawi przystali do mnie, bo czekałem na ciebie. 22 Wybaw, Boże, Izraela ze wszystkich ucisków jego!

Skomentuj
Otwórz post
JP

SPRAWA OBRZEZANIA. MOWA ŚW. PIOTRA. Dzieje Apostolskie, rozdział 15, 1-12; Biblia Wujka 1 A niektórzy przyszedłszy z Judei, nauczali braci: że jeśli się nie obrzeżecie wedle zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni. 2 Gdy więc Paweł i Barnaba wszczęli przeciw nim spór niemały, postanowiono, aby Paweł i Barnaba i niektórzy inni z nich poszli do apostołów i do starszych do Jeruzalem w sprawie tego sporu. 3 Oni więc odprowadzeni przez kościół, szli przez Fenicję i Samarię, opowiadając o nawróceniu pogan, i sprawiali wielką radość wszystkim braciom. 4 Gdy zaś przyszli do Jeruzalem zostali przyjęci przez Kościół i apostołów i starszych, i opowiedzieli jak wielkie sprawy Bóg z nimi uczynił. 5 I powstali niektórzy z sekty faryzeuszów, którzy uwierzyli; mówiąc: że potrzeba ich obrzezać, rozkazać też, żeby zachowywali Zakon Mojżeszowy. 6 I zebrali się apostołowie starsi, aby tę sprawę rozpatrzeć. 7 A gdy był wielki spór, Piotr powstawszy; rzekł do nich: Mężowie bracia! Wy wiecie, że od dawnych dni Bóg wśród nas dokonał wyboru, żeby przez usta moje poganie usłyszeli słowa ewangelii, i uwierzyli. 8 A Bóg, który zna serca, dał świadectwo, dając im Ducha Świętego jako i nam, 9 i nie uczynił żadnej różnicy między nami a nimi, wiarą oczyściwszy ich serca. 10 Czemuż więc teraz kusicie Boga, chcąc na szyję uczniów nałożyć jarzmo, którego ani ojcowie nasi, ani my nie mogliśmy udźwignąć? 11 Ale wierzymy, że przez łaskę Pana Jezusa Chrystusa będziemy zbawieni, tak jak i oni. 12 I umilkło całe zgromadzenie, i słuchali Barnaby i Pawła opowiadających, jak wielkie znaki i cuda uczynił Bóg przez nich między poganami.

Skomentuj
Otwórz post
JP

WJAZD TRIUMFALNY KRÓLA CHWAŁY NA GÓRĘ SYJON. Psalm 23; Biblia Wujka 1 W dzień pierwszy sabatu. Psalm Dawidowy. Pańska jest ziemia i napełnienie jej, okrąg ziemi i wszyscy, którzy mieszkają na nim. 2 Bo On go nad morzami utwierdził i nad rzekami umocnił go. 3 Któż wstąpi na górę Pańską, albo kto będzie stał na świętym miejscu jego? 4 Niewinnych rąk i czystego serca, który nie użył do próżności duszy swojej ani przysięgał zdradliwie bliźniemu swemu. 5 Ten weźmie błogosławieństwo od Pana i miłosierdzie od Boga zbawiciela swego. 6 Taki jest ród szukających go, szukających oblicza Boga Jakubowego. 7 Podnieście, książęta, bramy wasze, i podnieście się, bramy wieczne, a wnijdzie król chwały! 8 Któryż to jest król chwały? Pan mocny i potężny, Pan potężny w walce! 9 Podnieścież, książęta bramy wasze, i podnieście się, bramy wieczne, a wnijdzie król chwały! Któryż to jest król chwały? 10 Pan zastępów, ten to jest król chwały!

Skomentuj
Otwórz post
JP

PAWEŁ UZDRAWIA CHROMEGO Dzieje Apostolskie, rozdział 14, 7-19 7 A w Listrze siedział pewien człowiek chorujący na nogi, chromy od urodzenia, który nigdy nie chodził. 8 Ten słuchał Pawła mówiącego, który spojrzawszy nań i widząc, że ma wiarę, aby być uzdrowionym, 9 rzekł wielkim głosem: Wstań na nogi twoje prosto. I wyskoczył, i chodził. 10 Rzesze zaś, gdy zobaczyły, co uczynił Paweł, podniosły głos swój, mówiąc po, likaońsku: Bogowie stawszy się ludziom podobni, zstąpili do nas. 11 I nazywali Barnabę Jowiszem, a Pawła Merkurym, ponieważ on przodował w mowie. 12 Kapłan też Jowisza, który był przed miastem, przypędziwszy przed wrota woły z wieńcami, chciał z ludem złożyć ofiarę. 13 Gdy to usłyszeli apostołowie, Barnaba i Paweł, rozdarłszy odzienie swoje, wskoczyli pomiędzy tłum, wołając, 14 i mówiąc: Mężowie, cóż to czynicie? I my jesteśmy śmiertelni, wam podobni ludzie! A opowiadamy wam, abyście od tych próżnych rzeczy nawrócili się do Boga żywego, który uczynił niebo i ziemię i morze i wszystko, co w nich jest. 15 On w przeszłych wiekach dopuszczał wszystkim poganom chodzić drogami swymi; 16 choć nie zostawił samego siebie bez świadectwa; czyniąc dobrze z nieba, dając deszcze i czasy urodzaju, napełniając pokarmem i weselem serca nasze. 17 A to mówiąc, zaledwie uspokoili rzesze, by im ofiar nie składały. 18 Nadeszli zaś niektórzy żydzi z Antiochii i z Ikonium, a podmówiwszy rzesze, ukamienowali Pawła i wywlekli go za miasto, mniemając, że umarł. 19 Lecz gdy go uczniowie obstąpili, wstawszy, wszedł do miasta. A nazajutrz odszedł z Barnabą do Derby.

Skomentuj
Otwórz post
JP

BÓG - DOBRY PASTERZ. Psalm 22; Biblia Wujka 1 Psalm Dawidowy. Pan mną rządzi, i na niczym mi schodzić nie będzie. 2 Na miejscu paszy, tam mnie postawił, nad wodą posilenia wychował mię, 3 duszę moją pokrzepił. Prowadził mię ścieżkami sprawiedliwości dla imienia swego. 4 Bo choćbym też chodził wpośród cienia śmierci, nie będę się bał zła, albowiem ty jesteś ze mną; laska twoja i kij twój, te mię pocieszyły. 5 Nagotowałeś przed oczyma mymi stół naprzeciwko tych, którzy mię trapią; utłuściłeś olejkiem głowę moją, a kielich mój upajający jak wspaniały jest! 6 I miłosierdzie twoje pójdzie za mną po wszystkie dni żywota mojego, abym mieszkał w domu Pańskim przez długie dni.

Skomentuj