1.) ( styl Rap ) Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi ❕❗🤴🏻🤴🏽🤴🏿

112112 wyświetleń · 1 tyg. temu

Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi Nie rodzi się wielkość w blasku fleszy i stali, Lecz w tym, że ktoś codziennie ciężar życia dalej dźwiga. W trudzie, w ciszy, bez nagród, bez tłumu na sali, On buduje jutro, choć mu czasem braknie siły i oddechu. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. Ziemia go uczyła pokory i trwania, Że warto mieć w sercu zasady, nie tylko uznania. Bo człowiek bez honoru jak dom bez fundamentu, A Polak wie dobrze, że trzeba być wiernym do końca momentu. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. Widzi historię w starych grobach i pieśniach, W oczach przodków, co przeszli przez ogień i przestrach. I niesie ten ciężar nie jak kamień, lecz znak, Że pamięć to siła, co prowadzi nas tak. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. Nie krzyczy dla sławy, nie szuka aplauzu, Lecz wie, że ojczyzna nie żyje od razu. To codzienny wysiłek, sumienie i gest, To uczciwa robota i wierność, i cześć. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. Gdy przyjdzie zwątpienie, on prostuje swój krok, Bo wie, że przez burze przechodzi się co rok. A w sercu ma ogień, co nie gaśnie pod wiatr, Taki ogień niesiony przez pokolenia w dal. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. To nie jest patos pusty, to nie jest sam dźwięk, To pamięć o tych, co nie zlękli się klęsk. O tych, co w ciemności zachowali swój krzyż, By inni mogli wolniej, bez strachu, dziś żyć. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. Więc jeśli pytasz, gdzie mieszka prawdziwa moc, To w ludziach, co wstają i niosą swój los. W matkach, ojcach, w robotnikach i w tych, Co dają z siebie więcej niż nakazuje zwykły rytm. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. Bo Polska to więcej niż mapa i znak, To serca, co biją w ten sam wspólny takt. To język, tradycja, pamięć i dom, To duma, co idzie z człowiekiem przez życie i sztorm. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. Niech młody dziś słyszy ten prosty werbel, Że warto być silnym, uczciwym i wiernym. Że życie to służba, gdy myślisz o innych, A honor nie znosi słów pustych i płynnych. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. Niech stary i młody pamięta ten znak Nie wolno sprzedać duszy za łatwy blask. Bo kto trwa przy prawdzie, ten buduje kraj, A kto niesie dobro, ten staje się jak maj. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. I choć los bywa ciężki, a droga daleka, To Polak nie pęka, on idzie i czeka. Na dzień, gdy wysiłek zamieni się w plon, Gdy znów zabrzmi mocno ojczysty ton. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. Więc niech ta pieśń płynie wysoko jak dym, Niech przypomina, kim jesteśmy dziś my. Polak to człowiek, co mimo burz trwa, Z honorem, z odwagą — i Polska w nim trwa. Pan Grzegorz Braun to głos tej ziemi, co pamięta ból i łzy, Ale wstaje z kolan, bo w niej żyją nasze sny. Polak — serce, honor, w codzienności wielka siła, Gdy trwa przy prawdzie, wtedy Polska nie przemija. - - - ❕❗🤴🏻🤴🏽🤴🏿 - - -