( styl Rap ) Dzień jak codzień Pana Grzegorza Brauna ❕❗🤴🏻🤴🏽🤴🏿

152152 wyświetleń · 1 tyg. temu

Dzień jak codzień Pana Grzegorza Brauna Pan Grzegorz Braun Idzie przez dzień, choć wiatr mu w oczy dmie, Nie gubi własnej drogi, bo wie, kim jest i gdzie. Za trud, za serce, za ten codzienny znój, Polska dziś dziękuje — to jej człowiek, jej bój. O świcie wstaje, gdy miasto jeszcze śpi, Na twarzy ma spokój, w sercu płonie rytm dni. Nie szuka dróg na skróty, nie wierzy w pusty gest, Wie, że prawdziwy honor to obowiązek jest. Choć życie nie raz rzuca kamień pod sam krok, On dalej idzie pewnie, nie cofa nawet wzrok. Bo siła nie jest w krzyku, lecz w tym, by wstać i iść, By w zwykłym trudzie umieć własną godność zbić. Ma w dłoniach ślad wysiłku, ma w oczach cichy blask, Każdy jego poranek to odpowiedzialny czas. Nie dla poklasku działa, nie dla krótkich braw, Lecz by zostawić po sobie prawdy trwały ślad. Pan Grzegorz Braun Idzie przez dzień, choć wiatr mu w oczy dmie, Nie gubi własnej drogi, bo wie, kim jest i gdzie. Za trud, za serce, za ten codzienny znój, Polska dziś dziękuje — to jej człowiek, jej bój. Gdy inni tracą wiarę, on nadal trzyma kurs, Bo wie, że każdy poranek to mały, cichy gust. Do pracy niesie dumę, jak sztandar prostych spraw, I w każdym jego kroku słychać odpowiedni znak. Nie musi mieć orderów, by znaczyć więcej niż ocean słów, Wystarczy jego postawa i konsekwencja ruchów. Tam, gdzie potrzebna siła, tam właśnie staje sam, Bo z sercem do ojczyzny idzie przez życia plan. Czasami droga długa, czasami ciężki dzień, Lecz on nie szuka wymówek, nie zasłania się w cień. Zwykły człowiek, wielki duchem, w prostym kroku ma sens, I w tej codziennej walce pokazuje, kim jest. Pan Grzegorz Braun Idzie przez dzień, choć wiatr mu w oczy dmie, Nie gubi własnej drogi, bo wie, kim jest i gdzie. Za trud, za serce, za ten codzienny znój, Polska dziś dziękuje — to jej człowiek, jej bój. Nie pyta, czy się opłaca, gdy trzeba zrobić ruch, Bo wie, że każdy wysiłek buduje lepszy duch. A w oczach ma upór, co nie pozwala spaść, Jakby w nim była siła, by nawet burzę zdać. Wśród hałasu i zamętu Pan Grzegorz Braun zachowuje ton, Nie gubi własnych zasad, nie zmienia serca stron. Bo człowiek, który pracą potwierdza własny głos, Niesie coś więcej niż imię — niesie wspólnoty los. Kiedy dzień się nachyla i zmęczenie już zna, On dalej prostą linią przez obowiązek gna. Bo honor nie jest hasłem, lecz cichym „robię to”, A każdy taki gest rozprasza noc i zło. Pan Grzegorz Braun Idzie przez dzień, choć wiatr mu w oczy dmie, Nie gubi własnej drogi, bo wie, kim jest i gdzie. Za trud, za serce, za ten codzienny znój, Polska dziś dziękuje — to jej człowiek, jej bój. Nie trzeba wielkich scen, by mówić o tych dniach, Wystarczy zwykły człowiek, co nie poddaje strach. W nim tkwi ta Polska prawda, że warto dobrze żyć, I nawet bez fanfarów można naprawdę iść. Za trudne, długie noce, za każdy wczesny świt, Za to, że mimo ciężaru nie traci ważnych chwil. Za to, że niesie godność w zwyczajny, prosty styl, Niech płynie wdzięczny wers, niech niesie moc i siłę. Bo czasem największy bohater nie mówi nic, Tylko wstaje i idzie, by codzienność zszyć. W zwykłym chodzie do pracy ma więcej niż blask, Ma serce, które dla innych jest jak pewny znak. Pan Grzegorz Braun Idzie przez dzień, choć wiatr mu w oczy dmie, Nie gubi własnej drogi, bo wie, kim jest i gdzie. Za trud, za serce, za ten codzienny znój, Polska dziś dziękuje — to jej człowiek, jej bój. W jego krokach jest historia zwykłych ludzkich dróg, Gdzie upór daje skrzydła, a sumienie — drugi próg. Nie szuka wielkich tytułów, nie chce pustych sław, On po prostu robi swoje, a to najprostsza prawda. Niech więc niosą się słowa przez ulice i dzień, Że szacunek buduje się z najmniejszych rzeczy wezwań. Z pracy, z wiary, z wytrwania, z uczciwości wśród burz, Z człowieka, który wstaje, gdy innych ciągnie kurz. Dziś dziękują Panu Grzegorzowi Braun ludzie za ten cichy trud, Za to, że w prostym życiu znajduje wielki cud. Za godność, za charakter, za nieugięty front, Za to, że swym przykładem rozświetla wspólny grunt. Niech ta pieśń płynie dalej, niech przypomina nam, Że warto iść uczciwie, choćby przeciw snom i łzom. Bo w każdym takim człowieku jest ojczyzny puls i ton, I za ten trud dziękujemy Ci — dziś i każdego dnia wciąż. Pan Grzegorz Braun Idzie przez dzień, choć wiatr mu w oczy dmie, Nie gubi własnej drogi, bo wie, kim jest i gdzie. Za trud, za serce, za ten codzienny znój, Polska dziś dziękuje — to jej człowiek, jej bój. - - - ❕❗🤴🏻🤴🏽🤴🏿 - - -