Otwórz postPSALM 18 (17)
Król dzięki czyni za zwycięstwo
→⁜1 Kierownikowi chóru. Sługi Bożego, Dawida, który wypowiedział do Jahwe słowa tej pieśni, gdy go Jahwe wybawił z mocy wszystkich jego nieprzyjaciół i z ręki Saula. 2 Rzekł wtedy: Miłuję Cię, Jahwe, Mocy moja,
→⁜3 Jahwe, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu, Boże mój, skało moja, na którą się chronię, tarczo moja, mocy zbawienia mego i moja obrono!
→⁜4 Wzywam Jahwe, godnego chwały, i jestem wolny od moich nieprzyjaciół.
→⁜5 Ogarnęły mnie fale śmierci, i zatrwożyły mnie odmęty, niosące zagładę;
→⁜6 oplątały mnie pęta Szeolu, zaskoczyły mnie sidła śmierci.
→⁜7 W moim utrapieniu wzywam Jahwe i wołam do mojego Boga; usłyszał On mój głos ze swojej świątyni, a krzyk mój dotarł do Jego uszu.
→⁜8 Zatrzęsła się i zadrżała ziemia, posady gór się poruszyły, zatrzęsły się, bo On zapłonął gniewem.
→⁜9 Uniósł się dym z Jego nozdrzy, a z Jego ust — pochłaniający ogień: od niego zapaliły się węgle.
→⁜10 Naginał niebiosa i zstąpił, a czarna chmura była pod Jego stopami.
→⁜11 Lecąc cwałował na cherubie, a skrzydła wiatru Go niosły.
→⁜12 Przywdział mrok niby zasłonę wokół siebie, jako okrycie ciemną wodę, gęste chmury.
→⁜13 Od blasku Jego obecności rozżarzyły się węgle ogniste.
→⁜14 Jahwe odezwał się z nieba grzmotem, to głos swój dał słyszeć Najwyższy,
→⁜15 wypuścił swe strzały i rozproszył wrogów, cisnął błyskawice i zamęt wśród nich wprowadził.
→⁜16 Aż ukazało się łożysko morza i obnażyły się posady lądu od groźnej nagany Jahwe, od tchnienia wichru Twoich nozdrzy.
→⁜17 Wyciąga [rękę] z wysoka i chwyta mnie, wydobywa mnie z toni ogromnej.
→⁜18 Wyrywa mnie od przemożnego nieprzyjaciela, od mocniejszych ode mnie, co mnie nienawidzą.
→⁜19 Napadają na mnie w dzień dla mnie złowrogi, lecz Jahwe jest dla mnie obroną,
→⁜20 wyprowadza mnie na miejsce przestronne; ocala, bo mnie miłuje.
dalsza część psalmu w linku: https://drive.google.com/file/d/1HIz-FSKgu-kkRfdFXxbAlDpehtTu4w2r/view
Skomentuj