Odczytanie całego wyroku - Rafał Gaweł skazany na 4 lata w pierwszej instancji

7 wyświetleń · 9 mies. temu

Opinia biegłego psychiatry o Rafale Gawle: Z akt sprawy o sygnaturze II AKa 179/16 Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wynika, że Rafał Gaweł decyzją sądu poddany został obserwacji sądowo-psychiatrycznej. Informację o jej wynikach opublikował portal https://jewish.pl/: […Opinie wszystkich biegłych były zgodne. W odniesieniu do Rafała Piotra Gawła jest to osobowość narcystyczna, manipulująca otoczeniem, która potrafi kreować siebie na ofiarę – powiedziała, odczytując wyrok, sędzia Alina Kamińska. Sędzia zaznaczyła, że szczególnie bulwersujące jest to, “iż twórca ważnych społecznie inicjatyw uczynił z wyłudzania pożyczek i dotacji sposób na wygodne życie”…] Ustne uzasadnienia wyroków pozbawienie wolności w sprawie Gawła i członków jego grupy: Wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt III K 78/15 […Tak naprawdę, to nie wiadomo do czego zacząć, bo ta sprawa ma tyle wątków, i o tylu okolicznościach trzeba by było powiedzieć, żeby zobrazować życie z ostatnich kilkunastu lat oskarżonego, aby naświetlić, w jaki sposób naruszał on porządek prawny czerpiąc z tego przez wiele lat korzyści materialne, lansował się w mediach jako osoba działająca z pobudek altruistycznych, jako osoba działająca w interesie społecznym, jako osoba, która nigdy nie naruszyła porządku prawnego i jako osoba, której działaniami nigdy nikt nie został pokrzywdzony. Jest to nieprawda. Naprawdę z wieloma oskarżonymi miałem do czynienia, ale pierwszy raz widzę osobę, która postępując w taki sposób jest w stanie stając przed kamerą, czy też udzielając wywiadu mediom, atakować prokuraturę, zarzucać bezprawne działania osobom, które mają w tej sprawie status pokrzywdzonych, a siebie wybielać. Doprawdy, to jest wręcz niepojęte…] […Oskarżony stwierdził nagle w kwietniu, że leczył się psychiatrycznie. Zażądana dokumentacja wskazuje, że pierwszy zapis w dokumentacji lekarskiej dokonano w listopadzie 2015, więc na początku procesu sądowego a jest on nie diagnozowany przez lekarza ale „o chorobie afektywnej dwubiegunowej myśli oskarżony” zapisał lekarz. No, myśli chyba jako o ostatniej desce ratunku, tak by się wydawało, mając na uwadze wysłuchanie biegłych, których oskarżony bardzo dobrze przygotowany wypytywał obeznany, oczytany z symptomami tej choroby. Wiedzę tę można uzyskać choćby na podstawie danych z internetu. Z całą pewnością natomiast ani jego zachowanie w okresie realizacji zarzutów ani przed sądem ani też w trakcie trzykrotnego badania go przez biegłych nie wskazuje absolutnie by była to osoba chora psychicznie, co do której poczytalności mogłyby być jakiekolwiek wątpliwości, tak więc ten ostatni argument, którego starał się użyć także z całą pewnością do sądu nie trafił, a powołując się na zażywanie określonych leków twierdził, że wywoływały one otwartość emocjonalną, uczucie empatii i miłości a taka osoba, pod wpływem takich środków spełnia życzenia otoczenia. Na pytanie sądu, dlaczego więc nie spłaca wierzycieli, którzy wielokrotnie nagabywali go, żeby to zrobił, stwierdził, że sąd widocznie nie rozumie choroby. Możliwe, że faktycznie tej choroby sąd nie rozumie, ale z chorobą z całą pewnością nie mieliśmy do czynienia, tylko z przestępstwami…] – Sędzia Sławomir Cilulko Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 4 stycznia 2019 r. II AKa 179/16; [...W tej sytuacji tym bardziej rozczarowujący z punktu widzenia interesu publicznego pozostaje fakt, iż inicjator i pomysłodawca tego projektu uczynił z wyłudzania pożyczek, dotacji, sposób na wygodne życie, a prześledzenie jego działalności gospodarczej stanowi pasmo niespłaconych wierzytelności, z których przynajmniej część rodzi odpowiedzialność karną. Stan ten może podważać zaufanie do innych inicjatyw obywatelskich w formie stowarzyszeń, których funkcjonowanie opiera się na dotacjach czy darowiznach. Przechodząc natomiast do samego wymiaru kary: Wydanie orzeczenia reformatoryjnego wobec oskarżonego R. P. G. obligowało Sąd Apelacyjny do orzeczenia nowej kary łącznej. Akceptując wymiar kar jednostkowych w odniesieniu do poszczególnych czynów (za wyjątkiem czynu z art. 284 § 2 k.k., o czym wyżej), które oscylowały w granicach zbliżonych do dolnego ustawowego zagrożenia, w ocenie Sądu odwoławczego karą łączna pozbawienia wolności (zauważyć należy, iż wymiar kary grzywny nie jest de facto kwestionowany, a Sąd Apelacyjny nie dostrzega potrzeby wkraczania z urzędu w tę materię) współmierną i adekwatną do całego spektrum przestępstw przypisanych temu oskarżonemu będzie kara w wymiarze 2 lat. Wobec tego oskarżonego, odgrywającego rolę wiodącą w popełnieniu przestępstw, okolicznościami w sposób istotny determinującymi wymiar tej kary, poza znaczną wartością mienia, sposobem działania, który charakteryzuje premedytację w popełnianiu czynów, pozostaje też ich charakter. Przestępstwa gospodarcze, godzące w zapewnienie pewności i bezpieczeństwa obrotu gospodarczego, czyli przestępstwa tzw. "białych kołnierzyków", nie mogą spotykać się z pobłażliwym traktowaniem przez Sąd. W odniesieniu do R. P. G. szczególne znaczenia ma przypisanie mu sprawstwa czynów związanych z wyłudzeniem dotacji i pożyczek przeznaczonych na finansowanie projektów obywatelskich, mających na celu rozwój społeczno-gospodarczy Polski północno-wschodniej. Wyłudzanie pieniędzy pochodzących z programu współfinansowanego ze środków unijnych, ze szkodą dla regionu, tworzenie pozorów działalności pro publico bono to niewątpliwie okoliczności wyjątkowo obciążające oskarżonego. Nie można bowiem, tak jak to czynił tenże oskarżony kreować swojego obrazu w oczach opinii publicznej, jako społecznika działającego na rzecz ogółu, a jednocześnie przy wykorzystaniu spółki zależnej od powołanego Stowarzyszenia generować dla siebie znaczne dochody. Dysponowanie środkami publicznymi wymaga transparentności i przejrzystości. Jeśli się nadto zważy na sposób funkcjonowania w obrocie gospodarczym i przez długi czas wykorzystywanie tzw. firmanctwa - działalności prowadzonej z pokrzywdzeniem kontrahentów i wręcz notoryczne generowanie zadłużenia, przy jednoczesnym wyprowadzaniu środków finansowych z rachunków firm na swoje konto z pokrzywdzeniem wierzycieli, w ocenie Sądu Apelacyjnego, przy tych uwarunkowaniach brak jest podstaw do zastosowania łagodniejszych środków represji karnej...] Źródło: LEX nr 3268842 str. 98