ŻYDZI WZNIECAJĄ PRZEŚLADOWANIE PRZECIW PAWŁOWI I BARNABIE. Dzieje Apostolskie, rozdział 13, 42-52; Biblia Wujka 42 Gdy zaś oni wychodzili, proszono, aby w następny szabat mówili też do nich słowa. 43 A gdy rozeszło się zgromadzenie, poszło wielu z żydów i z nabożnych prozelitów za Pawłem i Barnabą, którzy mówiąc, zachęcali ich, aby trwali w łasce Bożej. 44 W następny znów szabat prawie całe miasto zebrało się dla słuchania słowa Bożego. 45 Lecz żydzi widząc rzesze, napełnieni zazdrością, i bluźniąc sprzeciwiali się temu, co Paweł powiadał. 46 Wtedy Paweł i Barnaba śmiało rzekli: Wam trzeba było najpierw opowiadać słowo Boże; ale ponieważ je odrzucacie, i osądzacie się sami za niegodnych wiecznego życia, oto zwracamy się do pogan. 47 Albowiem tak nam rozkazał Pan: „Postawiłem cię jako światło dla pogan, abyś był na zbawienie aż do krańców ziemi.” 48 A słysząc to poganie, radowali się, i wielbili słowo Pańskie; i uwierzyli wszyscy, którzy byli przeznaczeni do życia wiecznego. 49 Słowo zaś Pańskie rozsiewało się po całej krainie. 50 Lecz żydzi podburzyli niewiasty pobożne i poważane i przedniejszych miasta, i wzniecili prześladowanie przeciw Pawłowi i Barnabie; i wyrzucili ich z granic swoich. 51 A oni otrząsnąwszy proch z nóg swoich na nich, przyszli do Ikonium. 52 Uczniowie też napełniali się weselem i Duchem Świętym.