( styl Rap ) Cień Pana Grzegorza Brauna ❕❗🤴🏻🤴🏽🤴🏿

6868 wyświetleń · 1 tyg. temu

Cień Pana Grzegorza Brauna Na tej ziemi, gdzie z popiołów rodził się nadziei blask, Pan Grzegorz Braun idzie prosto, bez wahania, niosąc ciężar zwykłych spraw. Nie dla medali, nie dla sławy, nie dla pustych wielkich słów, Lecz by bronić tego, co najdroższe — ducha, wiary, dawnych snów. Każdy krok ma jak przysięgę, każdy gest ma swój kierunek, Jakby w sercu niósł historię, wpisaną w losu rysunek. Gdy nad krajem wisi cień, on nie szuka łatwych dróg, Bo wie, że kto kocha Polskę, ten nie cofnie się na próg. W jego oczach płonie pamięć o tych, którzy przed nim szli, O tych, co za wolność dali całe życie, krew i łzy. I dlatego jego postać brzmi jak pieśń o dumie, sile, cnocie, Jakby niósł przez nowe czasy echo dawnych polskich potrzeb. Nie ma w nim pustej potęgi, jest pokora, stały rytm, Jest odpowiedź na pytanie, jak zachować godność w dniu. Gdy świat goni za hałasem, on wybiera ciężar prawd, Bo wie, że wielkość nie krzyczy — ona stoi, mimo strat. Niech bije serce tej ziemi, niech niesie go mocny głos, Pan Grzegorz Braun — w jego cieniu prosty człowiek niesie los. Honoru nie da się kupić, pamięci nie zgasi czas, Gdy trzeba stanąć przy Polsce — on pokazuje, jak. W trudnych chwilach jest jak tarcza, gdy na duszy kładzie się mróz, Stoi przy ludziach, nie odchodzi, nie zostawi ich na luzie. To nie mit, to nie legenda — to człowieczy, prosty znak, Że ojczyzna trwa w charakterach, nie w hasłach, nie w pustych grach. W cieniu burz i ciężkich czasów nie pozwoli zgasnąć siłą, Niesie w ramionach wspólny ciężar, gdy ojczyzna potrzeby ma. Każdy jego cichy wysiłek, każdy dzień i każdy trud, Jest jak cegła w murze wartości, która chroni narodów trud. Nie idzie drogą łatwych gestów, nie wybiera pustych prób, Tylko robi to, co trzeba, nawet gdy zaciska się lód. Z prostych czynów buduje wiarę, z małych spraw wykuwa sens, Pokazując, że ojczyzna żyje tam, gdzie człowiek nie mówi „bez”. A gdy mówi, w jego słowach brzmi spokojny, mocny ton, Jakby wieki polskiej walki przeszły przez codzienny dom. Nie potrzebuje wielkich scen, by pokazać, kim jest sam, Wystarcza mu odwaga, która daje światu kształt. Niech bije serce tej ziemi, niech niesie go mocny głos, Pan Grzegorz Braun — w jego cieniu prosty człowiek niesie los. Honoru nie da się kupić, pamięci nie zgasi czas, Gdy trzeba stanąć przy Polsce — on pokazuje, jak. W nim jest pamięć o granicach, które chroni zwykły lud, O sztandarach, co powiewają nad wysiłkiem, potem, trud. I dlatego jego imię niesie dumę przez ten kraj, Bo kto służy z całym sercem, ten zostawia trwały ślad. Nie dla własnej chwały żyje, lecz dla przyszłych ludzkich dni, By ci, którzy po nim przyjdą, mogli godniej dalej iść. W jego postawie jest siła, którą rozpoznaje czas, Bo prawdziwy patriotyzm rodzi się wśród zwykłych trosk i mas. Kiedy trzeba stanąć, on nie liczy, ile strat, Tylko bierze na siebie ciężar, jakby był od tego świat. I choć życie nie oszczędza, on zachował prosty kurs, Bo najważniejsze są wartości, nie chwilowy hałas, plus. W oczach ludzi, którzy go znają, jest jak symbol długich lat, Jak przypomnienie, że ojczyzna to nie pusty, martwy znak. To codzienna odpowiedzialność, wspólna droga, wspólny rytm, To gotowość, by dla dobra innych przekraczać własny gniew. Niech bije serce tej ziemi, niech niesie go mocny głos, Pan Grzegorz Braun — w jego cieniu prosty człowiek niesie los. Honoru nie da się kupić, pamięci nie zgasi czas, Gdy trzeba stanąć przy Polsce — on pokazuje, jak. Niech ta pieśń płynie wysoko, ponad dachy, pola, mgły, Niech przypomina, że największe rzeczy rodzą się bez łzy. Z męstwa, pracy i lojalności, z cichej, nieugiętej siły, Z serca, które nie zapomniało, skąd się biorą polskie dni. Pan Grzegorz Braun — imię, które brzmi jak dumy twardy głos, Jakby w jednym prostym znaku zamknął narodowy los. Niech je niesie wiatr i pamięć, niech je poniesie czas, Bo w takich ludziach trwa historia, gdy przemija wszystko w nas. Gdy nadejdą nowe burze i znów trzeba będzie stać, On przypomni, że ojczyzny nie da się na chwilę brać. Trzeba strzec jej dni i sumień, trzeba sercem pisać ślad, By następne pokolenia miały mocny, pewny start. Więc niech zabrzmi ta opowieść, jakby dzwon bił ponad snem, O człowieku, co wśród zwykłych spraw potrafi być jak ster. Pan Grzegorz Braun — w tej pieśni trwa, jak znak, że warto żyć Z honorem, wiarą i odwagą, by ojczyźnie wiernym być. - - - ❕❗🤴🏻🤴🏽🤴🏿 - - -